Już od bardzo długiego czasu mówi się na temat ujednolicenia podręczników szkolnych, dzięki czemu ujednolicony zostałby w sposób odpowiedni program nauczania, a także zmniejszyłyby się koszty nauki ponoszone przez rodziców. Żaden ojciec i żadna matka nie będą chyba udawać, że edukacja dziecka jest w pełni darmowa. Za szkołę się nie płaci, ale za to, co jest w szkole, na przykład za podręczniki szkolne, już jak najbardziej. Jeden podręcznik miał to zmienić.

Na dzień dzisiejszy pojawił się na razie tylko ujednolicony podręcznik do nauczania początkowego i ciężko jest określić, czy na pewno będzie to sukces. W tej chwili jeszcze nie mamy ani jednego rocznika, który odbyłby swoją przygodę edukacyjną z jego udziałem, więc pozostajemy siłą rzeczy na polu domysłów i spekulacji. Wiemy na pewno, że podręcznik jest kompletny i zawiera w sobie to, co zawierać powinien. Problem związany jest z innymi rzeczami.

O co chodzi dokładnie? Wystarczy się wsłuchać w gromy, jakie spadają na jego autorów. Jak można się domyślać, bardzo rzadko związane są z jakimiś konkretnymi podejściami do edukacji, metodami przekazywania wiedzy, czy też innymi zagadnieniami, które można by określić jako merytoryczne. Najczęściej podnoszone uwagi związane są z ideologią lub religią, co zresztą można zaklasyfikować jako taki sam problem.

Paradoksalnie, problemy ideologiczne dotykające podręczników mogły istnieć od zawsze i czasami faktycznie pojawiały się już małe burze w szklance wody. Do tej pory jednak rozchodziły się po kościach, ponieważ jeśli można było zamienić podręcznik obrażający czyjeś uczucia takie czy inne poprzez obecność lub brak jakiejś ilustracji, wzmianki o czymś czy prezentowanie zachowania uznanego przez daną osobę za niewłaściwe, zawsze można było wybrać alternatywę. W chwili obecnej musielibyśmy znaleźć złoty środek, czyli sytuację, w której jedna rzecz zadowoli wszystkich. Czy w demokratycznym kraju jest to możliwe? Raczej nie i dlatego nie należy się spodziewać w dłuższej perspektywie czasu unifikacji większej ilości książek.